Koffie in my stuurkajuit

BOERETROOS

Koffie in my stuurkajuit

Is dit nie snaaks waarna 'n mens verlang wanneer jou omgewing soos ’n rolprentstel voel nie? MICHÈLE MEYER se hart smelt oor ’n koppie koffie.

AS daar iets soos Weltschmerz is, is daar sweerlik ook Stadtschmerz, Dorfschmerz en so aan. Voorlaasweek het iets uit daai stamboom van seer my geslaan. Ek noem dit suburbseer. Moontlik het dit al ’n wyle lank my wese ingesypel, ek het bloot die erkenning daarvan negeer.

’n Bietjie uit die bloute, soos ’n spietkop wat doef opdoem op jou daaglikse roete, daar waar hy nie hoort nie, spring dié ding toe op my. Heel grendelperk heen glo ek dat ek die godverdomde vreemdhede behendig bestuur, meestal vlot in beheer van my emosionele bestendigheid.

Hanteer versigtig: giftig..

Slegs Vrye Weekblad-intekenaars kan hierdie artikel lees.

Teken nou in vir volle toegang tot alle Vrye Weekblad-inhoud. Daar is ’n spesiale tarief vir pensioenarisse.

Reeds ’n intekenaar? Kliek “Meld aan” om voort te gaan

Het jy ’n intekenbewys? Gebruik dit nou.

Vrae of probleme?
E-pos hulp@vryeweekblad.com of skakel 0860 52 52 00.

X