Die donker kom na Kakamas

BOESMANLAND VAT MY HAND

Die donker kom na Kakamas

Aan’t vere skud in Kamakas, tydelike skuilte teen die pandemie, deel MICHÈLE MEYER haar dagboek. Hierdie is die tweede aflewering van haar Kakamas-kronieke.

OM jou karweigoete so uit te pak, staanplek te kry vir elke bakkie en hangplek vir elke karos, is diepreiniging vir die gees. Spa-dag vir die binneste self. Om net dit byderhand te hê waarsonder jy nie kán nie, is so goed soos ’n hoëgehalte-mikroskrop vir ’n tam vel. Fyn meet en pas van noodsaaklike dinge vir dag-tot-dag-joppies – ’n masker wat velle weer hys tot waar hulle was voor swaartekrag en worrie-gewiggies kom hang het. Om lêplek te beding vir van jou allerliefste boeke tot die fênsie microplane wat om de dood moes saam – alles ingepas in jou tydelike 40 m²-flêtjie – word ’n mineraal-balsem wat ’n voos gevreet pamperlang.

Die laaste blik kekerertjies is in die kruideniers-laai, buite vonk ’n wingerdstompvuur. Ons braai ons laaste Pretoria-wors in die glimlig van die pekanneutwoud. Niks meer is nodig nie.

Neem my op vlerke..

Slegs Vrye Weekblad-intekenaars kan hierdie artikel lees.

Teken nou in vir volle toegang tot alle Vrye Weekblad-inhoud. Daar is ’n spesiale tarief vir pensioenarisse.

Reeds ’n intekenaar? Kliek “Meld aan” om voort te gaan

Het jy ’n intekenbewys? Gebruik dit nou.

Vrae of probleme?
E-pos hulp@vryeweekblad.com of skakel 0860 52 52 00.

X