Hermanus-grondbesettings: Wanneer ’n hof die onmoontlike moet ...

GRONDSAKE

Hermanus-grondbesettings: Wanneer ’n hof die onmoontlike moet vermag

Die hofgeding oor die onwettige besetting van ’n stuk grond buite Hermanus versinnebeeld die frustrasie met 'n proses wat vasgevang is in oënskynlik onversoenbare wette, regulasies en burokratiese prosesse, skryf KARL KEMP.

DIS 'n louwarm wintersoggend en hofkamer 6 van die Kaapse hooggeregshof is vol. Nie stampvol nie, maar voller as wat dit sou wees op 'n normale dag. Drie joernaliste sit op 'n bank teen die muur. 'n Ry swart mense sit in die openbare galery met hul arms gevou.

Voor regter E.T. Steyn, 'n middeljarige wit vrou, sit die griffier, 'n bruin vrou, en nog 'n hofamptenaar, ook 'n bruin vrou. Teenoor die verteenwoordigers van die Kaapse regstelsel sit vier advokate en verskeie juniors wat heeltyd dokumente uitruil. Vir die swart gemeenskap in die galery verskyn adv. Thulasizwe Twalo van die Kaapse balie.

Twalo verteenwoordig verskeie grondgrypers in die Kaap, onder meer dié van Dunoon, Strand, en in vandag se geval Zwelihle in Hermanus...

Slegs Vrye Weekblad-intekenaars kan hierdie artikel lees.

Teken nou in vir volle toegang tot alle Vrye Weekblad-inhoud. Daar is ’n spesiale tarief vir pensioenarisse.

Reeds ’n intekenaar? Kliek “Meld aan” om voort te gaan

Vrae of probleme?
E-pos [email protected] of skakel 0860 52 52 00.

X