Wagwoord vergeet?
Geen rekening? Registreer nou.
Max du Preez mymer, en groet vir oulaas.
Het al die Stellenbossers en Wilgenhoffers ingeteken op Vrye Weekblad? Almal in die diaspora?
Afrikaans is vir haar poësie én weerstand; bome, berge en vlaktes; liefde, verlies en vreugde. Die sagte taal van haar hart.
Die ‘Moeder van die Nasie’ is vereer én verguis. Max du Preez bekyk die redes vir haar voortgesette kultusstatus.
Genealogiese navorsing is soos 'n prysuitdeling: Jy stel meestal in jou eie familie belang, skryf Dominique Botha.
Piet Croucamp was 40 jaar gelede in Israel en Gaza, en wonder hoeveel kinders ken steeds net honger, vrees en geweld daar.
’n Heildronk op almal wat ooit deel was van VWB, die skrywers, die kunstenaars, die lesers. Julle is my tribe.
Max du Preez het met verskeie vriende en vyande van die president gaan gesels om antwoorde te soek.
Hein Eksteen skryf oor die bloeityd van diamantsmokkel, of klipgooi, en hoe die bedryf verander het.
As Suid-Afrika op Twickenham teen Engeland uitdraf, is kalm bly vir Darrel Bristow-Bovey eenvoudig nie 'n opsie nie.
Indien Afrikaans op tersiêre vlak kwyn, sal ’n hele ekosisteem tot niet gaan. Meertaligheid is ’n nasionale bate.
Die visuele aanslag van Vrye Weekblad se ontwerp- en kunsdirekteur was die feesportaal waardeur lesers na binne genooi is.
Breyten Breytenbach is in die Père Lachaise-begraafplaas in Parys veras. Marita van der Vyver was by sy roudiens.
Angela Tuck, 'n kind van offisiere in die Heilsleër, onthou hoe alomteenwoordig die stigter William Booth was.
Noudat Breyten Breytenbach weg is, weet ons dat hy in die laaste weke van sy lewe nooit Afrikaans gehoor het nie.
Jy begin soos die Prediker voel dat alles vergeefs is, ’n gejaag na wind. Die mens – soos gras is sy dae.
In die Kaapse Skiereiland hoor Sybrandus Adema al meer Engels, dog ook al meer Afrikaanse/Kaapse hip hop en rap.
Trane oor sokkies en vrysessies van weleer is weggepink by ’n bejaarde pop-ikoon se konsert.
My heel eerste woord was ‘Dadda’. Maar Dadda was nie daar nie, hy het my ma gelos.
En in daardie dae het daar ’n eens helder stem tragies heengegaan …
Henk Serfontein oor koeksisters, oomblikke in Tant Betsie se slaapkamer in Orania, en bunny chow.
28 MAART 2025
’n Laaste woord. En ’n vaarwel
Max du Preez mymer, en groet vir oulaas.
Wat gaan van ons lesendes word?
Het al die Stellenbossers en Wilgenhoffers ingeteken op Vrye Weekblad? Almal in die diaspora?
Sonder VWB was taal van my hart vir altyd verlore
Afrikaans is vir haar poësie én weerstand; bome, berge en vlaktes; liefde, verlies en vreugde. Die sagte taal van haar hart.
Die betekenis van Winnie Madikizela-Mandela
Die ‘Moeder van die Nasie’ is vereer én verguis. Max du Preez bekyk die redes vir haar voortgesette kultusstatus.
Die ellendes staan blou in die blom
Genealogiese navorsing is soos 'n prysuitdeling: Jy stel meestal in jou eie familie belang, skryf Dominique Botha.
Waar waarheid nooit in eenvoud gebore word
Piet Croucamp was 40 jaar gelede in Israel en Gaza, en wonder hoeveel kinders ken steeds net honger, vrees en geweld daar.
Oor die derde dood van Vrye Weekblad
’n Heildronk op almal wat ooit deel was van VWB, die skrywers, die kunstenaars, die lesers. Julle is my tribe.
Cyril Ramaphosa, mag en nalatenskap
Max du Preez het met verskeie vriende en vyande van die president gaan gesels om antwoorde te soek.
Diamante: die Weskussers se beste pel
Hein Eksteen skryf oor die bloeityd van diamantsmokkel, of klipgooi, en hoe die bedryf verander het.
Ingebak: energiek, stroomop, ruimhartig, woke
Totsiens, vrye vriend, van almal van ons
Gladdebek Mercy is ’n veranderde vrou
Bokke moet die Engelse @#%& – in Engels!
As Suid-Afrika op Twickenham teen Engeland uitdraf, is kalm bly vir Darrel Bristow-Bovey eenvoudig nie 'n opsie nie.
Oor Stellenbosch en Afrikaans
Indien Afrikaans op tersiêre vlak kwyn, sal ’n hele ekosisteem tot niet gaan. Meertaligheid is ’n nasionale bate.
’n Goeie gewete is ’n sagte kussing
Die visuele aanslag van Vrye Weekblad se ontwerp- en kunsdirekteur was die feesportaal waardeur lesers na binne genooi is.
Breyten se woorde vlieg steeds huis toe
Breyten Breytenbach is in die Père Lachaise-begraafplaas in Parys veras. Marita van der Vyver was by sy roudiens.
In die skadu van bruin
Piet Botha, die strandloper
Daar is nog dinge wat wérk
Die Generaal, ’n Kaptein, en Jesus
Angela Tuck, 'n kind van offisiere in die Heilsleër, onthou hoe alomteenwoordig die stigter William Booth was.
Geblaf in die duiwehok van hooghartigheid
Noudat Breyten Breytenbach weg is, weet ons dat hy in die laaste weke van sy lewe nooit Afrikaans gehoor het nie.
‘Die horrel, die horrel’ wat my laat wonder
Koos Coetzee, die blou kommunis
Oor styl, Schopenhauer, C.R. Swart en Malema
Vir my reis, verlos my van die halfrond van die kopspeld
Jy begin soos die Prediker voel dat alles vergeefs is, ’n gejaag na wind. Die mens – soos gras is sy dae.
Onder ons ore het ’n Afrikaanse fenomeen vlamgevat
In die Kaapse Skiereiland hoor Sybrandus Adema al meer Engels, dog ook al meer Afrikaanse/Kaapse hip hop en rap.
Engelbert Hump vir oulaas die kollig
Trane oor sokkies en vrysessies van weleer is weggepink by ’n bejaarde pop-ikoon se konsert.
Hoe vier jy Vadersdag sonder ’n pa?
My heel eerste woord was ‘Dadda’. Maar Dadda was nie daar nie, hy het my ma gelos.
Dubbel, dubbel, ploeg en gorrel, water borrel!
En in daardie dae het daar ’n eens helder stem tragies heengegaan …
’n Bunny chow vir Betsie Verwoerd
Henk Serfontein oor koeksisters, oomblikke in Tant Betsie se slaapkamer in Orania, en bunny chow.
DIE WEEK SE GESELSBRIEWE
Afrikaanse TikTokkers en tot weersiens
Bome en waarhede uit ’n stryd in Pondoland
VWB was nooit bedoel as veilige hawe
Oor koebaais, verlies en leemtes
Selfs die Illuminati is nie meer wat dit was nie
My laaste overshare: My lewe het verander